Tryptyk

 

 

Tryptyk

 

Ileż można na ciebie czekać

rok miesiąc krótką minutę

czy wiesz jaką zadajesz pokutę

gdy każesz mi w samotności zwlekać

 

Dni uciekają jak pory roku

boję się wieczornego zmroku

jak światło zgasłe na wieki

jak przymrużone słońcem powieki

 

Ta droga prowadzi do snu konania

już nigdy więcej spokojnego spania

czy to sprawiły zimy czy wiosny

że trawy więdły kwiaty nie rosły

 

Niewinność ukryta w cieniach czarnych

pokrytych oczu czarnym tuszem

gdzie jednak schować duszę

 

z tych chwil na wpół umarłych

Czytaj dalej
Oceń ten wpis:
162 odsłon

KRSZTAŁOWY MOTYL

Dziś przeleciał mi nad głową

Motyl z gracją kryształową

I od teraz nie odróżniam

Czym jest pełnia, a czym próżnia.

 

Wewnątrz czaszki płoną dźwięki,

Świat pulsuje w sercu ciała.

Księżyc, dawniej twarda skała,

Dziś łagodny jest i miękki.

 

Nie ma już różnicy

W złocie i żywicy,

W róży i płomieniu,

W czasie i kamieniu,

W śnie i świecie wokół,

W słońcu i łzie w oku.

 

Słodki skurcz mnie łapie w sidła,

W ustach czuję gęsty heban.

W moich snach kolorem nieba

Są te kryształowe skrzydła.

 

Kosmos, niegdyś mroczny tytan,

Wieczny bezkres pustych pytań,

Nagle skurczył się w tę chwilę,

W jedno tchnienie z tym Motylem.

 

 

Czytaj dalej
Oceń ten wpis:
186 odsłon

Pustka

Zdarzają się w życiu pisarza takie momenty,
Kiedy szukając natchnienia wpada w głębokie jeziora odmęty,
Pustka w głowie z każdą chwilą narasta,
Aż w pewnym momencie widać ją z każdej strony miasta,
Walczy z nią mężnie szukając we wszystkim inspiracji,
Starając się stworzyć dzieło na miarę swej determinacji,
I gdy tak na siłę coś stworzyć próbuje,
Powstaje potwór, którego nawet on - jako autor - nie rozumie,
Pojawia się wtedy takie pytanie,
Po cóż mi było takie pisanie?
Lecz nagle patrząc na te puste słowa,
Dostrzega coś, przez co znika trwoga,
Gdy tak namiętnie z pustką się mierzył,
Stało się coś, w co z początku by nie uwierzył,
Pomimo bezsensu całego dzieła,
Dostrzegł w lustrze twarz która się uśmiechnęła,
Jak to możliwe? - wszyscy pytają,
Nic tak nie bawi jak stawienie czoła swym koszmarom.

Czytaj dalej
Oceń ten wpis:
175 odsłon

Wiersz przesadny

 

Nazbyt wrażliwa na cały świat,

Nazbyt nachalna na ból i strach,

Nazbyt zraniona by móc dalej żyć, 

Nazbyt obojętna na własny krzyk, 

Nazbyt pamiętliwa na słowo i grzech,

Nazbyt podatna na życiowy pech,

Nazbyt dokuczliwa, nie tylko w mowie,

Nazbyt zakochana w tobie i w sobie,

Taki jest mój nazbyt właśnie,

A miłość przez nazbyt wkrótce wygaśnie.

Przez mój, tylko mój cholerny nazbyt. 

Czytaj dalej
Oceń ten wpis:
153 odsłon

Łaska muzy

 

 

 

Łaska muzy

 

Muzo dziś dla mnie łaskawa

na stole stoi zimna kawa

która pomaga myśleć i roić

i życie przy niej można ustroić

 

Nie zawsze było mi dobrze z tobą

najczęściej gdy byłam inną osobą

lecz teraz jesteś dla mnie łaskawą

mogę spokojnie zostać z zimną kawą

 

Są lata tłuste są też i chude

najważniejsze nie popaść w nudę

i mocno wierzyć w jutro lepsze

 

choć i to nie zawsze jest bezpieczne

Czytaj dalej
Oceń ten wpis:
145 odsłon